سلام  من نويسنده ي تازه ي اين وبلاگ هستم . اميد وارم که خوشتون بياد.

 يک کبوتر سياه   

 يک کبوتر سپيد

        در کنار هم

             با دو قلب گرم

             با دو دست مهر

 روي ناودان خانه ي گلي ما

 لانه اي درست کرده اند

 از درخت و سنگ و گل 

    روز ها 

 بر زمين آفتابي حياطمان

         راه مي روند

 گاه در ميان ابر

              چون دو نقطه ي قشنگ 

 ناپديد مي شوند 

 شب دو باره ناودان خانه ي گلي ما 

 از صداي دوستي ان دو يار مهربان

 آن سپيد و آن سياه

 آن کبوتران

         شلوغ مي شود

 آه،اي کبوتر سپيد من!

 کاش

      مردمان روزگار ما

 چون تو

        يک دل سپيد و ساده داشتند

        آي کودکان ساده ي سياه!

               چه مي کنيد؟

 من دلم برايتان گرفته است.

                                                 (سلمان هراتي)